Onufrij Nakoneczny

Onufrij Nakoneczny, ukr. Онуфрій Наконечний, ps. „Rostysław” (ur. we wsi Dawidkowce w powiecie czortkowskim w 1915 r., zm. w październiku 1945 r remington shavers. w Czortkowie) – ukraiński działacz narodowy, komendant posterunku Ukraińskiej Policji Pomocniczej we wsi Ułaszkowce podczas II wojny światowej, dowódca sotni Ukraińskiej Armii Powstańczej w okresie powojennym.

W okresie międzywojennym był członkiem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Odbył służbę wojskową w Wojsku Polskim. Po upadku Polski jesienią 1939 r., został aresztowany przez NKWD na terenach zachodniej Ukrainy. Kiedy wojska niemieckie zaatakowały ZSRR 22 czerwca 1941 r., uwolniono go z więzienia. Podjął współpracę z Niemcami. Objął funkcję komendanta posterunku Ukraińskiej Policji Pomocniczej we wsi Ułaszkowce. Jednocześnie współpracował z ukraińską partyzantką narodową. Zagrożony aresztowaniem w 1943 r. przeszedł do konspiracji. Od 1944 r. był członkiem sotni partyzanckiej „Siri Wowky” („Сірі Вовки”) w ramach Ukraińskiej Armii Powstańczej (UPA) clear glass bottles. Od kwietnia 1945 r. dowodził sotnią „Czornomorci” („Чорноморці”). W październiku tego roku jego oddział wpadł w zasadzkę Sowietów i został rozbity. Onufrij Nakoneczny został schwytany i przewieziony do więzienia w Czortkowie, gdzie go rozstrzelano good quality water bottles.

Brett Ratner

Brett Ratner (født 28. mars 1969 i Miami Beach i Florida) er en amerikansk filmskaper og musikkvideoregissør.

Han er best kjent for sine filmer The Family Man, Red Dragon, Rush Hour-serien, og X-Men: The Last Stand. Han var også produsent på Fox-dramaserien Prison Break. Han redigerte den engelske versjonen av den indiske filmen Kites. Hans mor, Marcia Presman, var datter av østeuropeiske jøder som bodde på Cuba før han flyttet til Florida i 1960. Hans far var Ronny Ratner, som sønn av en velstående forretningsmann i Miami. Ratners foreldre giftet seg da han gikk siste år på high school, og hans far døde i 2006 how to tenderise frying steak.

Han gikk på high school i Israel og ble i 1990 ble utdannet ved New York University. Han har uttalt at filmen Raging Bull fra 1980 var hans inspirasjon å gå inn filmbransjen. Ratner har regissert flere musikkvideoer, og action komedien Money Talks fra 1997, før han hadde kommersiell suksess med actionkomedien Rush Hour (1998), med skuespillerne Jackie Chan og Chris Tucker Wrap Bracelet , som begge ble gjenforent med Ratner for denne filmens to oppfølgere, Rush Hour 2 (2001) og Rush Hour 3 (2007). Ratner var interessert i å regissere filmene X-Men (2000) og Superman Returns (2006), men begge ble til slutt regissert av Bryan Singer. I mai 2008 ble det kunngjort at Ratner ville regissere den kommende filmen Beverly Hills Cop IV.

· · · · · ·

Julian Rivero

Julian Rivero (July 25, 1890 – February 24, 1976) was an American actor whose career spanned seven decades. He made his film debut in the 1923 silent melodrama, The Bright Shawl, which starred Richard Barthelmess, Dorothy Gish, William Powell, Mary Astor, and Edward G. Robinson.

Over the next 50 years, Rivero would appear in well over 200 films and television shows.

He only made a handful of appearances in silent films. With the advent of sound films, he would appear in both English language films, as well as the Spanish language versions of English films, such as Así es la vida, which was Spanish version of the 1930 film, What a Man.

Born on July 25, 1890, in San Francisco, California, Rivero did not enter the film industry until he was in his 30s. Before making his start in films, Rivero studied to become a Shakespearean actor with the famous stage actor Robert B. Mantell.

His first appearance was in a small role in the 1923 film, The Bright Shawl, which was produced by Inspiration Pictures, and east coast film company, and was shot in Cuba. His first featured role was in the 1921 western, Fast and Fearless, which starred Jay Wilsey (known by his stage name as “Buffalo Bill, Jr.”) and Jean Arthur. He entered sound films in 1930 in the Spanish language films Así es la vida and El presidio (the Spanish version of The Big House.

During the early 1930s, while Hollywood was still making versions of films in different languages, Rivero continued to be cast in Spanish language films, his final one being 1934’s Nada más que una mujer, the Spanish version of Pursued. His first sound film in English was God’s Country and the Man (1931), written and directed by J.P. McCarthy. During the 1930s and 1940s many of his roles were in westerns. Some of his more notable films during those decades include: the 1932 drama, Winner Take All, starring James Cagney; a small role in the 1935 biopic Diamond Jim, starring Edward Arnold and Jean Arthur; the role of Santa Anna in the 1937 historical drama Heroes of the Alamo; he had a small role in Betty Grable’s first starring vehicle, Down Argentine Way (1940); he appeared in the bullfighting film football clubs shirts, Blood and Sand (1941), starring Tyrone Power and Linda Darnell; he had another small role in the 1942 remake of Rio Rita, starring Abbott and Costello; he played one of the Spanish officials in the Spencer Tracy-Katharine Hepburn comedic film, Woman of the Year (1942); he played a monk in The Song of Bernadette, starring Jennifer Jones; he played a waiter in the final Laurel and Hardy film, The Bullfighters (1945); he played a government clerk in Anna and the King of Siam, starring Irene Dunne and Rex Harrison; as a manservant in the Bob Hope-Bing Crosby road picture, Road to Rio (1947); and the barber in John Huston’s classic western, The Treasure of the Sierra Madre (1948).

In the 1950s, he continued appearing in small roles in films, as well as acting in numerous television programs. His appearances in more notable films during that decade include: Broken Arrow (1950), starring James Stewart and Jeff Chandler; the Humphrey Bogart film noir, Sirocco (1951); Elia Kazan’s classic East of Eden (1955), starring James Dean, Julie Harris and Jo Van Fleet; Giant (1956), James Dean’s final film, also starring Rock Hudson and Elizabeth Taylor; the 1957 comedy Don’t Go Near the Water, starring Glenn Ford, in which Rivero had a featured role; and Houseboat, a romantic comedy starring Cary Grant and Sophia Loren.

Rivero began appearing in television shows during the 1950s. His many roles during the decade include guest appearances on The Adventures of Kit Carson, Adventures of Superman, The Lone Ranger, Broken Arrow, and Rawhide. Rivero took a break from acting from 1960 through 1964, returning to his career in 1965. During the remainder of the 1960s and into the 1970s, Rivero worked almost exclusively on the small screen. His only appearance on the big screen during his final years was in the 1965 western, The Reward. He continued to be quite active in television, appearing on The Fugitive, I Spy, Family Affair, The Flying Nun, Mannix, and Medical Center pill shaver. His final performance would be as “Gitano” in the 1973 television movie, The Red Pony, starring Henry Fonda and Maureen O’Hara.

Rivero died on February 24, 1976 in Hollywood, California, aged 85. He was buried next to his wife, Isobel, in the San Fernando Mission Cemetery, located in the Mission Hills section of Los Angeles. Isobel had been a Bathing Beauty for Mack Sennett prior to her marriage to Rivero.

(Per AFI database)

Southern New England Telecommunications

Southern New England Telecommunications Corporation (SNET) started operations in 1986 as the holding company for The Southern New England Telephone Company. Prior to 1986, The Southern New England Telephone Company had been a minority holding of AT&T until February 1986, when AT&T withdrew its 23% holding how to tenderize tough beef. SNET then became its own company free football jersey, operating a telecommunications sales division, Sonecor Systems Division, which began operations on January 1, 1983 and sold equipment in competition with AT&T before the Bell System divestiture. SNET also operated SNET America, which sold long distance services to Southern New England Telephone customers within Connecticut.

Under threats of a hostile takeover, Southern New England Telephone underwent a restructuring in 1986, creating Southern New England Telecommunications as the holding company of SNET and its related businesses runners water bottle.

Southern New England Telecommunications was acquired by SBC Communications in 1998.

SNET Corporation was merged into AT&T Teleholdings, formerly Ameritech, in 2006 and ceased to exist.

On December 17, 2013 camera waterproof bag, AT&T announced plans to sell the former subsidiaries of SNET, The Southern New England Telephone Company and long distance subsidiary SNET America, to Frontier Communications for $2 billion. The transaction is expected to close in the second half of 2014.

Elser (Hörspiel)

Elser ist ein deutsches Hörspiel aus dem Jahr 2015 von Fred Breinersdorfer. Die Ursendung fand am 1. und 3. April 2015 in den Hörspielprogrammen des SWR und NDR statt. Das Stück porträtiert den Widerstandskämpfer gegen den Nationalsozialismus Georg Elser, dessen Attentat auf Adolf Hitler und nahezu die gesamte NS-Führungsspitze im Bürgerbräukeller in München scheiterte. Es entstand parallel zu dem Kinofilm Elser – Er hätte die Welt verändert, erzählt aber dieselbe Geschichte mit den spezifischen Mitteln des Hörspiels. Dieselben Filmschauspieler sprechen die Hauptrollen im Hörspiel.

Am 8. November 1939, zwei Monate nach Beginn des Zweiten Weltkrieges, unternahm der Schreiner Georg Elser aus Königsbronn im Münchner Bürgerbräukeller ein Attentat auf Hitler. Die Zeitzünder-Bombe, an der er in monatelanger geheimer Arbeit gebaut hatte, riss acht Menschen in den Tod und zerstörte das Gebäude fast vollständig. Doch Hitler und die gesamte Führungsebene der NSDAP, die an diesem Abend anlässlich Hitlers Jubiläumsrede zum Hitlerputsch 1923 anwesend waren, hatten 13 Minuten vor der Detonation den Saal verlassen und kamen unbeschadet davon.

Elser wurde wenige Minuten vor der Explosion der Bombe auf der Flucht an der Grenze zur Schweiz gefasst, in die Gestapo-Zentrale gebracht best uniforms college football, gefoltert und verhört. Bereits nach kurzer Zeit gestand er das Attentat, doch die Gestapo und die NS-Führung glaubte nicht, dass er die Tat allein, ohne Helfer aus dem In- oder Ausland, begangen hatte water bottle holder for running. Schließlich wurde er ins Konzentrationslager deportiert und im Dachau am 9. April 1945 auf Befehl des Gestapo-Chefs Heinrich Müller ermordet.

Das Hörspiel ist keine schlichte Audio-Dublette des Films, sondern eine eigenständige Version, die in 100 Szenewechseln überwiegend die Innenperspektive Elsers wählt und damit intensiver und in ganz eigener Weise auch auf die möglichen Motive und Zweifel des Attentäters eingehen kann, eine Komplementärfarbe zum Film.

Premijer Liga 2000-2001

La Premijer Liga 2000-2001 fu la settima edizione della massima serie del campionato di calcio bosniaco disputato tra il 5 agosto 2000 e il 13 giugno 2001 e concluso con la vittoria finale del FK Željezničar, al suo secondo titolo.

La Federazione bosniaca si accordò con la Federazione calcistica dell’Erzeg-Bosna per l’unificazione dei propri campionati. Le prime undici classificate della Premijer Liga 1999-2000 e della Prva Herceg-Bosne Liga 1999-2000 disputarono questa stagione mentre la federazione calcistica della Repubblica Serba di Bosnia ed Erzegovina non aderì e organizzò i propri tornei non riconosciuti dalla UEFA electric sweater defuzzer.

La federazione di etnia croata rimase attiva per l’organizzazione dei campionati minori a carattere regionale.

Le squadre partecipanti furono 22 e disputarono un girone di andata e ritorno per un totale di 42 partite con le ultime otto retrocesse in Prva liga Federacija Bosne i Hercegovine in vista di una riduzione del numero di club nella stagione successiva bottle of water.

Le squadre ammesse alle coppe europee furono quattro: La squadra campione disputò la UEFA Champions League 2001-2002, la seconda e la vincitrice della coppa nazionale alla Coppa UEFA 2001-2002 e un’ulteriore squadra fu ammessa alla Coppa Intertoto 2001 goalie in soccer.

Legenda:

Note:

Hüllhorst (Ortschaft)

Koordinaten:

Hüllhorst ist ein Ortsteil der gleichnamigen Gemeinde Hüllhorst im nordrhein-westfälischen Kreis Minden-Lübbecke und war früher eine selbständige Gemeinde. Der Ort hat rund 2700 Einwohner. Die Ortschaft ist Verwaltungssitz der Gemeinde, aber weder hinsichtlich der Fläche noch der Einwohnerzahl deren größter Ortsteil. Hüllhorst liegt im Zentrum der Gemeinde und grenzt als einziger Ortsteil nur an andere Ortsteile der Gemeinde. Hüllhorst ist ein typisches Straßendorf, das heißt, im Wesentlichen liegen die Häuser beiderseits der Hauptstraße, die das Dorf von Norden nach Süden durchquert. Daneben gehören zur Ortschaft einige Einzelhöfe, wie z. B. der Hobrink, und kleinere Weiler und Neubausiedlungen majestic baseball jerseys. Nach Norden geht die Bebauung mittlerweile übergangslos in das Dorf Ahlsen über.

Hüllhorst ist der Sitz der gleichnamigen Kirchengemeinde, zu der ferner die Ortschaften Büttendorf, Ahlsen-Reineberg und Tengern gehören. Bis zum 31. Dezember 1972 war Hüllhorst eine Gemeinde mit weniger als 2000 Einwohnern im Amt Hüllhorst (Kreis Lübbecke). Der Sitz des Amtes war folglich in Hüllhorst.

Das Gebiet der Ortschaft gehört komplett zur Ravensberger Mulde. Es ist hügelig, besitzt eine Lößauflage und wird überwiegend ackerbaulich genutzt. Bäche haben zahlreiche Täler geschaffen, deren bekanntestes das Nachtigallental ist. In diesen Tälern finden sich im Wesentlichen das Grünland und die zahlreichen kleinen Wälder der Ortschaft, die im Volksmund “Busch” genannt werden und überwiegend aus Niederwäldern bestehen. Diese Wälder nehmen zwar nur einen vergleichsweise geringen Flächenanteil ein (rund 5 % der Fläche), geben dem Gebiet aber ein parkähnliches Aussehen.

In den letzten 20 Jahren hat sich das Ortsbild stark verändert. So gab es bis in die 1980er Jahre lediglich so genannte Tante-Emma-Läden innerhalb des Dorfes, bei denen man teilweise zu jeder Tag- und Nachtstunde etwas erwerben konnte und die noch die altertümliche Bezeichnung Kolonialwarenhändler trugen. Mittlerweile wurden aber mehrere moderne Supermärkte gebaut. Andere Einrichtungen eines Unterzentrums, über die die Altgemeinde einst verfügte, sind allerdings nicht mehr vorhanden, wie z. B. die ehemalige Polizeidienststelle und die Post. Hüllhorst verfügt u. a manual meat tenderizer machine. über eine Tankstelle, eine Fahrschule, eine Tierarztpraxis und ein Schreibwarengeschäft. Mehrere Bushaltestellen gewährleisten die unmittelbare Anbindung der Ortschaft an die Mittelzentren Löhne, Bad Oeynhausen und Lübbecke. In Hüllhorst liegt die Gesamtschule der Gemeinde Hüllhorst.

Ahlsen-Reineberg | Bröderhausen | Büttendorf | Holsen | (Huchzen) | Hüllhorst | Oberbauerschaft | Schnathorst | Tengern

Radix auricularia

Radix auricularia japonica

Synonymes

Nom binominal

Radix auricularia
Linnaeus, 1758

Statut de conservation UICN

( LC )Sur les autres projets Wikimedia :

Jaap de Hoop Scheffer

Jakob Gijsbert (Jaap) de Hoop Scheffer (Amsterdam, 3 april 1948) is een Nederlands oud-politicus voor het Christen-Democratisch Appèl (CDA). Sinds 1 september 2014 is hij voorzitter van het Kapittel voor de Civiele Orden. Eerder was hij onder andere secretaris-generaal van de NAVO van 2004 tot 2009. Tegenwoordig is hij lobbyist voor de defensieindustrie.

Jaap de Hoop Scheffer volgde tussen 1961 en 1966 een gymnasiale opleiding op het St.Ignatius Gymnasium te Amsterdam. Na zijn rechtenstudie aan de Universiteit Leiden en zijn militaire dienst was hij van 1976 tot 1986 in dienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en onder meer werkzaam in Ghana en Brussel. Van 1979 tot 1982 was hij lid van D66. Voor deze partij richtte hij in Brussel een plaatselijke afdeling op. Daarna stapte hij over naar het CDA na een meningsverschil met D66 over de plaatsing van kruisraketten op Nederlands grondgebied

Brazil Away DAVID LUIZ 4 Jerseys

Brazil Away DAVID LUIZ 4 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

In 1986 werd hij lid van de Tweede Kamerfractie van het CDA, waarvan hij tussen 1997 en 2001 fractievoorzitter was. Tegen de tijd dat de kandidatenlijst voor 2002 moest worden opgesteld, kwam zijn positie onder druk te staan the football shirt. Er ontstond een machtsstrijd, waarbij partijvoorzitter Marnix van Rij stevige kritiek had op De Hoop Scheffer en voor zichzelf een hoge plaats op de kandidatenlijst opeiste. De Hoop Scheffer trok zich terug als lijsttrekker en werd opgevolgd door Jan Peter Balkenende.

Bij de verkiezingen van 2002 werd het CDA de grootste partij en kreeg het daarmee de leidende rol tijdens de kabinetsformatie. Op 22 juli 2002 trad het kabinet-Balkenende I aan, met De Hoop Scheffer als Minister van Buitenlandse Zaken, een functie die hij een jaar later ook in het kabinet-Balkenende II zou vervullen. Als minister was De Hoop Scheffer overtuigd van de aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak.

Op 22 september 2003 werd bekend dat De Hoop Scheffer zou worden benoemd tot secretaris-generaal van de NAVO. Op 3 december 2003 trad hij daarom af als minister. Zijn opvolger werd Ben Bot. De OVSE-top 2003 was zijn laatste taak als minister. Hij trad aan als secretaris-generaal bij de NAVO op 1 januari 2004. Tijdens de vervulling van deze functie werd het bondgenootschap uitgebreid met Albanië en Kroatië.

Op 21 juli 2009, tijdens de festiviteiten voor de Belgische Nationale Feestdag in Brussel, werd hij onwel door trombose. Hij verbleef een kleine week in het ziekenhuis.

Op 30 juli 2009 was De Hoop Scheffer weer zó hersteld dat hij officieel afscheid kon nemen als secretaris-generaal van de NAVO. Die dag was er in Brussel een bijeenkomst voor zijn directe medewerkers. Ook legde hij – in aanwezigheid van de ambassadeurs van de NAVO-landen – een krans bij het monument voor militairen die zijn omgekomen bij NAVO-operaties.

Tevens was De Hoop Scheffer aanwezig op de Bilderbergconferentie in 2003, 2005, 2007 en 2009.

Vanaf 1 september 2009 is De Hoop Scheffer hoogleraar internationale politiek en diplomatieke praktijk aan de Universiteit Leiden. Hij bekleedde daar tot 1 september 2014 de Pieter Kooijmans Leerstoel. Sindsdien doceert hij aan Leiden University College, de campus Den Haag van de universiteit.

Per 11 juli 2014 volgde zijn benoeming door de rijksministerraad tot voorzitter van het Kapittel voor de Civiele Orden per 1 september 2014.

Jaap de Hoop Scheffer is gehuwd met Jeannine de Hoop Scheffer-van Oorschot, die Frans doceert. Met haar heeft hij twee dochters.

Ismay · Spaak · Stikker · Brosio · Luns · Carington · Wörner · Claes · Solana · Robertson · De Hoop Scheffer · Rasmussen · Stoltenberg

Jack Reynolds (footballer, born 1881)

John “Jack” Reynolds (23 September 1881 in Manchester, England – 8 November 1962 in Amsterdam, Netherlands) was an English football manager and player. He was the manager of Ajax Amsterdam from 1915–1925, 1928–1940, and 1945–1947. He was one of the pioneers of the Total Football system of playing and is considered to be among the best managers the team has had. He was also the manager of the Swiss side St Gallen.

Reynolds was not highly regarded as a player and played for several clubs without much success, the high point being a season in the Second Division with Grimsby Town in 1904–05.

Reynolds started his career as a coach with St are meat tenderizers safe. Gallen in 1912 official football shirts, and after a two-year stay he left to become coach of the German national football team. The outbreak of World War I prevented that, and he moved to the Netherlands instead.

In 1915 Paul Frank Long T-shirts, Reynolds started his 27-year association with Ajax, during which he set the bases of the Total Football system of playing later developed by Rinus Michels. During his three spells with the club they won the Eredivisie (the Dutch top division) 8 times and the KNVB Cup (Dutch FA cup) once; Ajax had not won either prize before. After Reynolds retired in 1947, he lived in Amsterdam until his death in 1962 touchless toothpaste dispenser. Three years later in 1965 a stand at the De Meer Stadion was named after him.

In 1919, Reynolds became the first manager to coach the Netherlands since the suspension of international football due to World War I. He assumed the honours for the match against Sweden on 9 June 1919. The Dutch won the match 3–1. After this match, the Royal Dutch Football Association appointed Fred Warburton as the coach of the national team.

When the Nazis invaded The Netherlands in 1940 during World War II, Reynolds was interned in Tost (now Toszek) in Upper Silesia (now in Poland), along with other foreign nationals including P. G. Wodehouse.

Reynolds’ older brother Billy was also a footballer.