Tag Archives: Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Getto piotrkowskie

Getto piotrkowskie – pierwsze getto żydowskie na terenach okupowanej przez III Rzeszę Polski podczas II wojny światowej, funkcjonujące od 5 października 1939 do 29 października 1942 roku w Piotrkowie.

Przed II wojną światową na obszarze powiatu piotrkowskiego zamieszkiwało 20 450 ludzi pochodzenia żydowskiego, czyli 9,2% ogółu mieszkańców powiatu. W Piotrkowie, liczącym na dzień 1 stycznia 1938 r. 51 294 mieszkańców, 21,8% stanowili mieszkańcy pochodzenia żydowskiego, czyli 11 651.

Getto powstało zarządzeniem nadburmistrza i jednocześnie komisarycznego zarządcy miasta – Hansa Drechsela. Było pierwszym gettem utworzonym na terenach okupowanej Polski. Przymusem zamieszkania w getcie objęto wszystkie osoby należące do żydowskiej gminy wyznaniowej.

Obszar getta obejmował początkowo Rynek Staromiejski oraz ulice: Grodzką, Garncarską i Starowarszawską (rejon kościoła farnego), a dokładnie ulice: Jerozolimska 1-150, Spaceerowa 7-8, Rzemieślnicza 1-33, Litewska 1-26, Plac Litewski 1-14, Oddzielna 2-32

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Wiejska 1-16, J. Piłsudskiego 1-30, Zamkowa 1-24, Garncarska 1-28, Pereca 2-17, Leonarda 1-20, Starowrszawska 1-35, Zamurowana 1-16, Farna 1-8, Plac Czarnieckiego 2-8, Łazienna Mokra 1-6, Konarskiego 1-4, Plac Trybunalski 1-12, Rwańska 1-5, Rycerska 5-12, Sieradzka 1-10, szewska 1-10, Plac Niepodległości 2-7, Nadrowy 2-6 i Wspólna 1-9. Z dniem 23 października 1939 r., rozporządzeniem starosty Busse’go, do getta włączono ulice: Limanowskiego 1-20, Obrytkę (cała) i J. Piłsudskiego 34-65. W końcu października włączono jeszcze do getta ul. M. Skłodowskiej-Curie 1-20.

Cechą charakterystyczną piotrkowskiego getta było to, że miało ono charakter otwarty hydration vest running, nie zostało odizolowane od reszty miasta ogrodzeniem, jak na przykład inne getta (np. łódzkie, utworzone 8 lutego 1940 a definitywnie zamknięte 30 kwietnia, czy warszawskie). Granice piotrkowskiego getta wyznaczały jedynie niebieskie tablice o wymiarach 40 × 60 cm z czarną „trupią czaszką” i białym napisem „Ghetto”, ustawione w listopadzie 1939 na liniach granicznych. Kosztami utworzenia getta została obciążona Gmina piotrkowska.

Przesiedlenia na teren getta odbywało się bez żadnych odszkodowań za mienie pozostawione w części „aryjskiej” miasta.

Początkowo Polacy i Niemcy mieli w miarę swobodny wstęp na teren getta, natomiast Żydzi mogli opuszczać jego obszar tylko za specjalnymi przepustkami. Zwolnieni z tego obowiązku były osoby udające się Biura Pośrednictwa Pracy przy Urzędzie Pracy przy ul. Ziem Wschodnich 39; ob. Wojska Polskiego) w celu załatwienia formalności pogrzebowych i na piotrkowski cmentarz żydowski.

Zarządzeniem starosty powiatowego Buss’ego z dnia 16 lutego 1942 r. obszar getta uległ znacznemu zmniejszeniu. Odtąd obejmowało ono ulice: Starowarszawską od nr 2 do nr 31) – Rogową (ob. częściowo Łazienna Mokra i Pijarska) – Gminną (ob. Wiejska) 1-11 – Plac Trybunalski – Grodzką – Jerozolimską 3, 5, 42, 44, 46 – Plac Żydowski (ob. Plac Czarnieckiego) – Klasztorną (ob. Pijarska), z wyjątkiem posesji nr 2 oraz dostępu do kościoła – Krakowską (ob. Krakowskie Przemieście) 4, z wyjściem jedynie na ul. Garncarską – Krzywą (ob. Pijarska) 1-4 – Plac Lipowy (ob. Plac Niepodległości) 4-7, jedynie z wyjściem na ul. Rycerską – Litewską – Zamurową – Ziem Wschodnich (ob. Wojska Polskiego) 1-27, z przejściem do Miejskiego Urzędu Zdrowia, domu izolacyjnego i szpitala dla zakaźnie chorych – Rwańską 1-5 (nr 3 i 5 z wyjściem jedynie na Plac Żydowski) – Rycerską 6-16 (bez nr 7) – Sieradzką 1-4 oraz 6 – Szewską (bez nr 10) – Zamkową 1-24, Plac Zamkowy – Garncarską – Wspólną – Zgubioną (ob. Konarskiego).

W trakcie tworzenia getta powstał Komitet pod kierownictwem Moszka Tenenberga, który z dniem 11 listopada 1940 r. przekształcił się ma polecenie władz okupacyjnych w Radę Starszych Gminy Żydowskiej w Piotrkowie. Rada posiadała pięć Wydziałów:

Wiosną 1941 r. powstała umundurowana Policja Porządkowa pod dowództwem mec. Stanisława Zilbersteina.

W Radzie odtworzył się przedwojenny układ polityczny zarządzający Gminą Żydowską w Piotrkowie. Większość stanowili członkowie Bundu w koalicji z innymi ugrupowaniami socjalistycznymi. W sumie w administracji piotrkowskiego Judenratu pracowało około 500 osób. 5 lipca 1941 r. dotychczasowy przewodniczący Rady – Moszek Tanenberg został aresztowany wraz z grupą „bundowskich” radnych. Jego obowiązki przejął dotychczasowy zastępca – Szymon Warszawski, który sprawował tę funkcję do grudnia 1944 r. kiedy to został wywieziony z ostatnią grupą piotrkowskich Żydów do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie.

W getcie piotrkowskim w pierwszej kolejności znaleźli się piotrkowscy mieszkańcy pochodzenia żydowskiego, których według stanu na 3 grudnia 1939 r. było 9376 osób. Na przełomie lat 1939/1940 przesiedlono do piotrkowskiego getta ok. 25 tys. Żydów zamieszkałych w powiecie piotrkowskim.

Według szacunkowych danych Rady w tym czasie w piotrkowskim getcie znalazło się 16 tysięcy więźniów (faktyczny stan sięgał prawdopodobnie około 25 tys. osób).

Codzienne funkcjonowanie getta opierało się na szeregu zarządzeń dyskryminacyjnych na podstawie ogólnych zarządzeń gubernatora Hansa Franka jak i miejscowych zarządzeń wykonawczych:

Koszty wykonania wszystkich tych zarządzeń obciążały Gminy oraz poszczególnych Żydów. Również Gmina była zmuszona pokryć koszty narzucanych jej inwestycji, na przykład budowy dwóch baraków dla okolicznej ludności żydowskiej przesiedlanej do getta piotrkowskiego. Na porządku dziennym było bezpłatne i przymusowe wykorzystywanie więźniów getta do pracy przez wszelkiego rodzaju niemieckie instytucje.

Likwidacja getta piotrkowskiego odbyła się w kilku etapach.

Pierwszy i główny miał miejsce w dniach 14 – 29 października 1942 roku. Więźniów getta spędzono na plac pokoszarowy przy ul. Jerozolimskiej gdzie dokonywano selekcji. Z osób młodych i zdrowych formowano transporty 1000-osobowe, które wywożono do miejsca zagłady w Treblince. Osoby opieszale stawiające się na miejsce zbiorki zabijano na miejscu. Tak zginęło około 350 osób. Podobnie postępowano z ukrywającymi się. W trakcie tej akcji wymordowano też wszystkich chorych w szpitalu oraz wszystkie dzieci z przytułka. Świadkowie tych wydarzeń przekazali później, że niemowlęta były palone w metalowych miednicach przed synagogą.

Po zakończeniu zasadniczej akcji rozpoczęły się poszukiwania jeszcze ukrywających się Żydów. Znalezionych gromadzono w synagodze lub zabijano na miejscu. Z tej grupy ok. 1000 osób wywieziono najpierw do Tomaszowa Maz. a następnie do Treblinki. Kolejnych znajdowanych dalej gromadzono w synagodze. W dniach 19 i 20 listopada 1942 r. wszystkie te osoby rozstrzelano w lesie rakowskim. Pierwszego dnia 160 osób, a następnego 560.

Po tej akcji pozostało z ok. 29 tys. więźniów getta ok. 3 tys. ludzi niezbędnych Niemcom do pracy. Dla nich, w miejscu dawnego getto utworzony został obóz pracy (tzw. “małe getto”) pomiędzy ulicami Starowarszawską – Garncarską – Zamurowaną i Jerozolimską. Z nich, 25 lutego 1943 r. wywieziono 250 osób do fabryki amunicji w Skarżysku Kamiennej. W sierpniu 1943 r. nastąpiła ostateczna likwidacja obozu pracy. W tym czasie 1040 osób skierowano do obozów pracy w Hucie Szkła Okiennego “Kara” i ok. 600 do Zakładów Drzewnych na Bugaju (rejon Piotrkowa). Te obozy zostały zlikwidowane w grudniu 1944 lub styczniu 1945 roku, na wieść o zbliżającym się froncie. Pozostałych w nich Żydów wywieziono do obozu koncentracyjnego Buchenwald, w tym ostatniego prezesa Rady Starszych getta piotrkowskiego Szymona Warszawskiego how to tenderize. Część z nich doczekała tam wyzwolenia.

Otto Krause

Otto Krause (July 10, 1856 – February 14, 1920) was an Argentine engineer and educator.

Krause was born in the Buenos Aires Province town of Chivilcoy to Leopoldina and Carl August Krause, both German Argentine immigrants arrived in 1851. Tending his farm with implements he brought from Germany

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Carl Krause instilled an interest in machinery to his five children, though the family eventually relocated to Buenos Aires in 1870. Otto subsequently finished his secondary school studies at the prestigious Buenos Aires National College

kelme Training Suits

KELME Soccer Uniform Training Shirt Suits for Men

BUY NOW

39.99
33.99

, a public college preparatory school.

He enrolled at the University of Buenos Aires School of Exact Sciences in 1874

Brazil Away D.COSTA 7 Jerseys

Brazil Away D.COSTA 7 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, though he enlisted in the Argentine Navy as an engineer’s assistant later that year. He returned to civilian life in 1878 and obtained a degree in civil engineering, earning a post in the Buenos Aires Teachers’ School. Krause then began a career in the Argentine railways, working in the planning department of the Buenos Aires Western Railway in 1879 and later contributing to the lines’ extension into then-remote Tucumán and Salta Provinces.

Returning to Buenos Aires in 1882, Krause held technical positions at the 11th of September Station, then the site of a large railyard. He continued to teach the discipline, and in 1887 was commissioned to select material in Europe for the new rail line and facilities to serve the recently founded city of La Plata. The experience earned him a post of technical director of the new mail train established by president Miguel Juárez Celman in 1888, and he became a tenured full professor at the University of Buenos Aires in 1891.

Addressing the rapidly growing country’s lack of formal technical schools, he established Argentina’s first on March 15, 1897, and two years later, President Julio Roca re-chartered the institution as the National Industrial School, entitling it to public funds. Krause divided his time between the management of the school and diverse public posts

Mexico Home Jerseys

Mexico Home Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, including that of President of the Municipal Tax Court and inspector of mines in the far-western San Juan Province. He continued to teach at his alma mater, as well, and in 1906 was named Dean of the School of Exact Sciences at the university. His efforts on behalf of technical schools included the 1909 inaugural of a new, important building for the National Industrial School in Buenos Aires’ San Telmo area (just south of downtown), as well as the establishment of affiliates in La Plata, Rosario, Santa Fe and his hometown, Chivilcoy, among others.

Krause helped plan irrigation works for the Río Negro valley in semi-arid Patagonia before retiring in 1911. He returned in advisory capacity to the University of Buenos Aires in 1919, but died the following February at age 63; the National Industrial School was subsequently renamed the Otto Krause Technical School.

Patala (hinduizm)

Patala (sanskr. पाताल, trl. Pātāla) – krainy podziemia, niższe światy w hinduizmie, wewnątrz kosmicznego jaja brahmanda, wewnątrz bhurloki w nauczaniu Jogabhaszji. Patala dzieli się na krainy (sfery) loka, które cechuje neutralny charakter (w odróżnieniu od leżących jeszcze dalej sfer)

Real Madrid Club de Fútbol Home CHICHARITO 14 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Home CHICHARITO 14 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Każda jej sfera (królestwo) wyróżnia się: szczególnym rodzajem zamieszkujących ją istot, ich stolicą i postacią władcy. Światy Patali zamieszkują między innymi istoty takie jak: jakszowie, nagowie, danawowie, dajtjowie

Brazil Home NEYMAR JR 10 Jerseys

Brazil Home NEYMAR JR 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Dzieła hinduistycznie wymieniają sfery Patali nie zawsze w takiej samej kolejności i o identycznych nazwach. Stosując uporządkowanie alfabetyczne, wymienić można krainy o następujących nazwach: Agryasutalaloka Atalataloka, Gabhastalaloka, Gabhasztimataloka, Gabjisztimataloka, Gamastimana Mahatalaloka, Nitalaloka, Patalaloka, Rasatalaloka, Śritalaloka, Sutalaloka, Talatalaloka, Witalaloka. Wyraz “tala” występuje w tych nazwach w znaczeniu “powierzchnia”

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Określenie loka, występujące na końcu nazw, bywa pomijane

kelme football pants

KELME Summer Football Training Pants Breathable

BUY NOW

39.99
26.99

.

Rainer Genilke

Rainer Genilke (* 1. März 1968 in Finsterwalde) ist ein deutscher Politiker (CDU)

Real Madrid Club de Fútbol Home JESE 20 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Home JESE 20 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Seit 2009 ist er Abgeordneter des Brandenburger Landtages.

Von 1974 bis 1984 besuchte Genilke eine Polytechnische Oberschule. Anschließend absolvierte er erfolgreich die Ausbildung zum Maschinen- und Anlagenmonteur für Haushaltsgroßgeräte bei dem Dkk Scharfenstein. 1996 schloss er eine Weiterbildung zum Techniker für Heizungs-, Lüftungs- und Klimatechnik ab und arbeitet seitdem in diesem Beruf

Brazil Home FRED 9 Jerseys

Brazil Home FRED 9 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Seit 2007 studiert er technische Betriebswirtschaft im Fernstudium.

Er ist verheiratet und hat ein Kind.

Seit 1999 ist Genilke Mitglied der CDU und seit 2003 auch Mitglied und Fraktionsvorsitzender der CDU-Fraktion in der Stadtverordnetenversammlung Finsterwalde. 2005 wurde er erstmals in den Landesvorstand der CDU Brandenburg gewählt sweater shaver. Seit 2008 ist er zudem Mitglied des Kreistages Elbe-Elster.

Zur Landtagswahl in Brandenburg am 27. September 2009 kandidierte Rainer Genilke im Landtagswahlkreis Elbe-Elster I für ein Mandat und zog über die Landesliste in den Landtag ein. Er ist ordentliches Mitglied in dem Ausschuss für Infrastruktur und Landwirtschaft und im Petitionsausschuss sowie der Verkehrs- und Infrastrukturpolitischer Sprecher seiner Fraktion im Landtag

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

.

Acca Larentia killings

The Acca Larentia killings refers to three deaths that occurred in Rome the evening of January 7, 1978 in which three young activists of the Youth Front of the Italian Social Movement were killed. Two of them had just left the headquarters of the ISM, located on a street known as Acca Larentia in the popular district of Tuscolano, and were busy distributing leaflets to advertise an upcoming concert by Amici del Vento. The third was killed few hours later, during the anti-police riots organized at the site of the killings.

Just out from headquarters, five young MSI activists were fired upon from a group of five or six assailants armed with automatic weapons. One of the youngsters, Franco Bigonzetti, a twenty-year-old medical student, was hit and killed on impact; Vincenzo Segneri, although wounded in one arm, was able to return to the party headquarters – equipped with an armored door – along with two others: Maurizio Lupini and Giuseppe D’Audino, both unharmed. The last of the group, Francesco Ciavatta, an eighteen-year-old student, was wounded though attempted an escape through the stairs located on the side of the party building but, chased by the unknown attackers, was shot once more in the back and left for dead. He died in the ambulance during transport to the hospital.

The news quickly spread in the hours following the attack and an astonished crowd, composed mainly of Roman ISM activists, gathered on the site of the attack which was cordoned off by the Carabinieri. For reasons and circumstances still unclear, riots erupted and required the intervention of police armed with tear gas. The equipment of the RAI journalists on scene were damaged, and the then national secretary of the youth front, Gianfranco Fini, was slightly wounded by a tear gas canister fired by police in the heat of the protest of young and old Roman activists.

In the ensuing chaos, a Carabinieri Captain Edoardo Sivori shot at eye level Stefano Recchioni, a nineteen-year-old political activist and musician, to which the singer-songwriter Fabrizio Marzi dedicated the song “Giovinezza” (“Youth”) in 1979. The young man died after two days of hospitalization.

Three months after the killings and loss of his son, the father of Francesco Ciavatta, committed suicide by drinking a bottle of Hydrochloric acid.

Responsibility for the attack was claimed a few days afterward through an audio tape discovered next to a petrol station charm bracelets, in which a garbled young voice said the following on behalf of the Nuclei Armati di Contropotere Territoriale (Armed Groups of Territorial Counterpower):

« An armed nucleus, after skillfully gathering information and controlling the sewer (referring to the MSI Party headquarters) in Acca Larentia, hit the black rats in the exact moment in which they were leaving to go on with another violent action. Make no mistake comrades, the list is still long. »

For nearly 10 years the investigations did not lead to conclusions: in 1988 it was discovered that the Škorpion submachine gun used in the attack was also used in three killings claimed by the Red Brigades: those of the economist Ezio Tarantelli, of the former mayor of Florence Lando Conti (February 10, 1986) and of Italian senator Roberto Ruffilli (April 16, 1988).

Five ex-militants of Lotta Continua were eventually accused: Mario Scrocca, Fulvio Turrini, Cesare Cavallari, Daniela Dolce e Francesco de Martiis. The latter could not be captured and remained a fugitive, while Scrocca was arrested and committed suicide in his cell the day after being questioned by the judges

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

Brazil Home KAKA 10 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. The remaining three were acquitted for lack of evidence.

The ambush at Acca Larentia generated a further escalation in tensions between extremists and extra-parliamentary militants on both the Left and the Right and contributed to the maintenance of that state of tension that for many years accompanied the history of the First Republic of Italy. According to Giorgio Galli, in line with the Strategy of tension, the possibility that the attack was “sanctioned” for political reasons is not unrealistic.

On January 10, 1979 riots broke out in memory of the killings in the Roman district of Centocelle during which police officer Alessio Speranza – then in plain-clothes – shot and killed Alberto Giaquinto, then seventeen years old. The agent was acquitted of any charges.

On January 7, 2008 a candlelight vigil was held in honor of the victims and all those killed in the Years of Lead, marching peacefully from Piazza San Giovanni crossing via Tuscolana until the place of the shooting – Acca Larentia – where were recalled and remembered the names of the three killed boys whose memories were honored by the activists present.

After “30 years of injustice” (this is the expression used on posters to advertise the event), the mayor of Rome Gianni Alemanno decided to name a Roman road to the three victims, while the previous mayor Walter Veltroni decided to rename a street in honor of Paolo di Nella.

, [dialoghi in controtempo] a film by Kaspar Hauser, 2008, the documentary relate the massacre and the following attack to “Radio Città Futura”, a movement radio based in Rome