Tag Archives: Cheap Sandro Clothing

New Jersey Route 160

New Jersey State Highway Routes
Route 160 was a short, 0.47-mile (0.76 km) long state highway in Burlington County, New Jersey. The highway ran along a former alignment of New Jersey Route 39 and U.S. Route 206 called Mission Road in Bordentown Township. The route began at an intersection with U.S. Route 206, paralleling the four-lane highway to the east and serving local residences before turning to the northwest and serving a strip mall. The highway merged back in with Route 206 further north at an intersection with Hilltop Road.
Route 160 was assigned in the 1953 state highway renumbering, over a realigned portion of Route 39 and 206 eleven years before, which was made to bypass Mission Road. The designated highway ran along Mission Road’s entire length for several years until being decommissioned by 1980 by the New Jersey Department of Transportation.

Mission Road, the former alignment of Route 160 begins at an intersection with U.S. Route 206 in the community of Bordentown Township. Mission Road heads northward, intersecting with Groveville Road (a connector to U.S. Route 130), passing several residential homes. Passing far to the east of Northern Community Park, the highway intersects with several dead-end residential streets. Paralleling to the east of Route 206, Mission Road continues northward, forking to the left at an intersection with Liberty Avenue. At the fork, Hilltop Road begins to the right.
Mission Road, after the fork, heads on a northwest direction Cheap Sandro Clothing, serving as a frontage road to U.S. Route 206. A short distance later, Route 206 intersects via an offramp to Mission Road and the local strip mall. After passing the strip mall, Mission Road completes a large bend and intersects with Hilltop Road once again. Just after Hilltop Road, Mission Road turns to the west and merges back into U.S. Route 206.
The short alignment of Route 160 (Mission Road) dates back to the 1927 state highway renumbering as an alignment of New Jersey Route 39. Route 39 was designated to run from the Yardley-Wilburtha Bridge (demolished during Hurricane Diane in 1955) in Wilburtha southward along a semi-circlular path of Trenton before turning on to U.S. Route 206 southward to Hammonton, where it followed U.S. Route 30 to DaCosta. The alignment of Route 39 was joined by the designation of Route 206 in the mid-1930s, and remained intact for several years. In 1942, the alignment of Route 39 and 206 was realigned to the east of Mission Road. No designation replaced the roadway until the second state highway renumbering on January 1, 1953. On that day, Route 39 was decommissioned in its entirety, leaving the alignment fully U.S. Route 206, and the alignment of Mission Road received the designation of 160. Route 160 remained intact for several years and was eventually decommissioned by the New Jersey Department of Transportation by 1980.
The entire route was in Bordentown Township, Burlington County.
Route map: Bing / Google

Rościsław Oniszczyk

Rościsław Oniszczyk (ur. 1913 r. w Ostrołęce, zm. 1991 r. w Opolu) – polski matematyk, nauczyciel akademicki związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu; inicjator, organizator oraz pierwszy rektor Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu.

Urodził się w 1913 roku w Ostrołęce w rodzinie robotniczej. Szkołę średnią ukończył w Brześciu nad Bugiem. Następnie po uzyskaniu świadectwa dojrzałości rozpoczął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które musiał przerwać ze względu na wybuch II wojny światowej. Następnie pracował jako nauczyciel w niepełnej szkole średniej w Tomaszowie Lubelskim. Chcąc uniknąć represji ze strony niemieckiego okupanta, podjął pracę jako robotnik w tomaszowskiej mleczarni (do 1944 roku). Przez kolejne trzy lata uczył w szkole średniej we szkole średniej we Włodawie, wracając na studia na Uniwersytet Warszawski,które ukończył magisterium w 1947 roku.
Niedługo potem wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i przeniósł się na Dolny Śląsk. Pracował przez rok w jaworskiej szkole średniej, a w 1948 roku przeprowadził się do Wrocławia, gdzie gdzie początkowo był nauczycielem w szkole średniej, a później do 1954 roku, wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej, która powstawała na bazie Instytutu Pedagogicznego ZNP.
Po przeniesieniu uczelni do Opola w 1954 roku, osiedlił się na stałe w tym mieście. W latach 1954-1961 pełnił na Wyższej Szkole Pedagogicznej funkcję dziekana Wydziału Matematyczno-Informatycznego. W tym czasie uzyskał stopień naukowy doktora oraz stanowisko docenta. Został zapamiętany przez swoich współpracowników jako doskonały organizator życia uczelnianego, organizując od podstaw struktury pierwszej opolskiej uczelni.
W 1959 roku na prośbę opolskiego oddziału Naczelne Organizacji Technicznej zajął się organizacją w Opolu Punktu Konsultacyjnego Politechniki Śląskiej, prowadzącego inżynierskie studia wieczorowe, zostając jego kierownikiem. Rozpoczął tym samym żmudną pracę organizacyjną, polegającą na pozyskiwaniu wykładowców z politechnik: Śląskiej i Wrocławskiej i z opolskiej WSP, a także pozyskiwania lokali do prowadzenia zajęć oraz tworzenia laboratoriów, jak również niezbędnych na ten cel środków finansowych. Wysiłek ten zaowocował rozpoczęciem w październiku 1959 roku zajęć dydaktycznych na kierunku mechanika i elektrotechnika. Pierwsi studenci Punktu Konsultacyjnego otrzymali dyplomy inżynierskie w 1964 roku Cheap Sandro Clothing.
Punkt Konsultacyjny miał stanowić tylko podstawę do utworzenia w Opolu samodzielnej uczelni technicznej. W 1964 roku władze województwa opolskiego, przedstawiciele NOT i Rościsław Oniszczyk zabiegali u ministra szkolnictwa wyższego, Henryka Golańskiego o zezwolenie na przekształcenie punktu konsultacyjnego w samodzielny ośrodek, co zakończyło się fiaskiem. W związku z tym Rościsław Oniszczyk podjął decyzję o dalszej rozbudowie bazy lokalowej oraz laboratoryjnej jak i utworzeniu biblioteki, co zaowocowała wydaniem pozytywnej zgody ministerstwa i powołaniem do życia 1 czerwca 1966 roku Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu, na której pierwszego rektora wybrano właśnie Oniszczyka, którą sprawował nieprzerwanie przez trzy kadencję do 1975 roku. W czasie jego rządów WSI uzyskała prawa nadawania tytułu zawodowego magistra inżyniera na wszystkich trzech wydziałów: Budownictwa, Elektrycznego oraz Mechanicznego. Po odejściu z funkcji rektora 1 września 1975 roku, objął stanowisko dyrektora Instytutu Matematyki, Fizyki i Chemii, którą sprawował do przejścia na emeryturę we wrześniu 1982 roku.