Tag Archives: id corporation sweater shaver

Charles Floquet

Charles Thomas Floquet (Saint-Jean-Pied-de-Port, 2 oktober 1828 – Parijs, 18 januari 1896) was een Frans politicus.

Charles Floquet werd geboren op 2 oktober 1828 in Saint-Jean-Pied-de-Port in het departement Basses-Pyrénées

Argentina Home LAMELA 18 Jerseys

Argentina Home LAMELA 18 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Hij studeerde rechten in Parijs en vestigde zich in 1851 aldaar als advocaat id corporation sweater shaver. Reeds als student gaf hij blijk van republikeinse sympathieën. Hij nam deel aan de Februarirevolutie van 1848. Na de staatsgreep van 2 december 1851, waarbij prins-president Lodewijk Napoleon Bonaparte alle macht naar zich toetrok, kwam hij in het verzet tegen de regering, zeker toen Frankrijk exact een jaar later een keizerrijk werd met Napoleon III als keizer. Zijn verzet werd pas goed merkbaar toen hij als advocaat van politieke tegenstanders van het regime optrad en felle artikelen schreef in Le Temps en andere invloedrijke kranten.

Toen de Russische tsaar Alexander II in 1867 het Palais de Justice in Parijs bezocht, ging het verhaal dat Floquet de tsaar de woorden “Vive la Pologne, monsieur” (“Leve Polen, mijnheer”) all jersey.

Charles Floquet verwierf in 1870 faam toen hij in 1870 optrad als advocaat van de familie van de door prins Pierre Bonaparte – een neef van de keizer – vermoordde kritische journalist Victor Noir. Uiteindelijk werd prins Pierre Bonaparte vrijgesproken.

Charles Floquet nam deel aan de revolutie van 4 september 1870, waarbij er een einde kwam aan het keizerrijk. Hij werd vervolgens benoemd tot assistent van de burgemeester van Parijs (Étienne Arago). Op 3 oktober 1870 nam hij ontslag en nam hierna actief deel aan de verdediging van Parijs. Bij de parlementsverkiezingen van 8 februari 1871 werd hij in de Kamer van Afgevaardigden (Chambre des Députés) gekozen voor het departement Seine. Hij verzette zich fel tegen de vredesvoorwaarden van Duitsland en tegen de verplaatsing van de Franse Nationale Vergadering (Assemblée Nationale Française) naar Versailles. Tijdens de Commune van Parijs (maart – mei 1871) vormde hij de Ligue d’Union Républicaine des Droits met als doel de communards te verzoenen met de regering in Versailles. Toen dit mislukte verliet hij Parijs. Na de onderdrukking van de Commune werd hij op last van president Adolphe Thiers gearresteerd en vastgezet, maar spoedig werd hij vrijgelaten.

Floquet werd in 1872 in de gemeenteraad van Parijs gekozen. In 1874 werd hij gekozen tot voorzitter de gemeenteraad thermos water bottle lid replacement. In 1876 werd hij als kamerlid voor het departement Seine herkozen en startte een campagne om amnestie te verkrijgen voor de communards. Dankzij zijn bevlogenheid groeide hij uit tot één van de leiders van de ultraradicale fractie (Union Républicaine). In 1881 was Floquet vicevoorzitter van de Kamer van Afgevaardigden. In 1882 legde hij zijn mandaat als kamerlid neer om prefect van het departement Seine te worden. Reeds in augustus van dat jaar trad hij als prefect af toen de regering weigerde om het ambt van burgemeester van Parijs te herstellen. Hierop werd hij voor het Perpignan in de Kamer van Afgevaardigden gekozen als kandidaat van de radicalen. Op 8 april 1885 werd hij Floquet gekozen tot voorzitter van Kamer van Afgevaardigden gekozen. Hij volgde hiermee Henri Brisson op. In 1886 en in 1887 werd hij herkozen als voorzitter.

Door de opkomst van de nationalistische generaal Georges Boulanger in 1888 viel het kabinet-Tirard. Als verklaard tegenstander van Boulanger verzocht president Sadi Carnot Floquet om een kabinet te vormen. Alvorens het ambt van premier (Président du Conseil) op zich te nemen bracht Floquet een bezoek aan de Russische ambassadeur in Frankrijk. Dit gesprek loste de problemen die er sinds 1867 (zie hierboven) tussen de Russische regering en Floquet bestonden, op. Op 4 maart werd Floquet premier van een radicaal kabinet. Naast premier werd Floquet ook minister van Binnenlandse Zaken.

Van het kabinet werd een krachtig optreden tegen generaal Boulanger verwacht. Het kabinet verzette zich vervolgens tegen de voorstellen van de generaal, wat leidde tot heftige conflicten tussen de regering en de generaal en diens aanhangers in het Franse parlement. Op 12 juli 1888 kwam het tot een heftig debat tussen Floquet en Boulanger, wat uitmondde in een schermduel tussen de beide heren. Als secondanten van Floquet traden de radicalen Georges Clemenceau en Georges Perrin op, als secondanten van Boulanger traden de socialist Charles-Ange Laisant en de linkse liberaal René-Félix Le Hérissé op. Tot ieders verbazing (Boulanger was tien jaar jonger dan Floquet én een beroepsmilitair) verwondde Floquet Boulanger tijdens het duel. Boulanger was in zijn strot gestoken, waarna de laatste niet meer in staat was om het duel voort te zetten.

In februari 1889 kwam het kabinet ten val, omdat het onvoldoende steun kreeg in het parlement voor de plannen om de grondwet te wijzigen. Bij de parlementsverkiezingen van 1889 behaalden de radicalen van Floquet een grote overwinning (van 40 naar 100 zetels in de Kamer van Afgevaardigden). De Boulangisten wonnen ook, en verkregen 72 zetels in de Kamer van Afgevaardigden. Boulangers politieke rol was echter spoedig uitgespeeld en hij overleed in 1891. Op 16 november 1889 werd Floquet opnieuw tot voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden gekozen.

Floquets macht nam tijdens het aan het licht komen van het Panamaschandaal in 1893, waarbij hij betrokken was, af: hij moest ook aftreden als voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden en als kamerlid. In 1894 werd hij voor het departement Seine in de Senaat (Sénat) gekozen.

Charles Floquet overleed op 67-jarige leeftijd, op 18 januari 1896 in Parijs.

São Pedro de Moel

São Pedro de Moel is a beach community dependent from the city, freguesia and município of Marinha Grande in the distrito of Leiria, Portugal. According to the 2011 Portuguese Census, it has 389 inhabitants.

It is located within the Pinhal de Leiria, south of the mouth of Ribeira de Moel. It is a seaside village, west of the cities of Marinha Grande and Leiria. In 1463 Don Afonso V gave São Pedro de Moel to the Count of Vila Real. The family had a palace in Leiria and several houses in São Pedro de Moel. They lived on this beach until 1641, when the last Marquis of Vila Real and Duke of Caminha were executed. The widowed Duquesa de Caminha mourned the death of her husband on a huge rock overlooking the beach that is named after him – Penedo da Saudade, at the top of which is a lighthouse with the same name. The legend of the Duquesa de Caminha also claims that the rock still resonates with her lament.

Overlooking the beach is the home of the poet Afonso Lopes Vieira which includes a chapel overlooking the ocean and a sun-clock. The house was donated by the poet to the City of Marinha Grande for use as a resort for local children long soccer socks. Nowadays it is also used as a museum.

In the 19th century São Pedro de Moel was the location of a thriving resin factory, using the resources of the abundant local pine forests.

The entire beach was originally part of the Portuguese Mata Nacional do Pinhal do Rei, but in 1923 was reorganised into the Marinha Grande município. It is denoted by a central statue of King Dinis and Queen Santa Isabel.

Points of interest include Praia Velha, Praia da Concha, Penedo da Saudade, the lighthouse and Ribeira de Moel, all slightly to the north id corporation sweater shaver. In the pine forests there are several parks. The Volta dos Sete (“Round of Seven”) is a beautiful journey of approximately 7 km, via sea, beach, pine forest, parks, fountains and streams.

Article translated from Portuguese Wikipedia.

Coordinates:

Jaan Patterson

Jaan Patterson (* 23. Oktober 1975, in Heidelberg best running bum bag, Deutschland) ist ein Komponist id corporation sweater shaver, Poet, sowie Gründer und Betreiber des Netlabels Surrism-Phonoethics. Er ist bekannt für seine vom Dada und Surrealismus beeinflussten Multimedia-Projekte im Bereich experimenteller Musik, Video und des gesprochen Wortes.

Sein Pseudonym Undress Béton ist eine Reverenz an André Breton, dem Mitbegründer der Bewegung um den Surrealismus waterproof bag for electronics. Des Weiteren arbeitet Patterson zusammen mit Frater Surrallee an improvisierten Musikprojekten mit dem Namen Surrism

Argentina Home DYBALA 21 Jerseys

Argentina Home DYBALA 21 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Pattersons Musik wurde von vielen freien nichtkommerziellen Rundfunksender und Internet-Radios gespielt, sowie Resonance 104.4 FM, WFMU, NTNS Radio und L’étranger, Radio Panik. Seit 2009 arbeitet Jaan Patterson als Kurator zusammen mit Anthony Donovan (Murmurists) an dem Netlabel Classwar Karaoke, das quartalsweise erscheint und Werke von experimentellen Film- und Soundkünstlern aus aller Welt veröffentlicht. Kollaborationen gab es mit Anthony Donovan & Classwar Karaoke, AG Davis, Kommissar Hjuler, Hopek Quirin, Alessandra Celletti, William Davison (Recordism), Jochen Arbeit (Einstürzende Neubauten) & Vania Rovisco, Jeremy Gluck (The Barracudas), John M. Bennett, Lee Kwo & PostVerbal, Bryan Lewis Saunders, Carmen Racovitza, J. Karl Bogartte, Leif Elggren, Dada AG, Yoshihiro Kikuchi, John Hyatt (The Three Johns) und Kosta T.