Tag Archives: metal meat tenderiser

After Blues

After Blues – polski zespół bluesowy założony w 1980 w Szczecinie.

Grupę założyło dwóch kolegów ze szkoły muzycznej, Leszek Piłat (gitara basowa, śpiew, perkusja) i Waldemar Baranowski (gitara, instrumenty perkusyjne select goalkeeper gloves, śpiew). Skład uzupełniało dwóch innych znajomych ze szkoły, Andrzej Kotok (gitara) i Zenon Szyłak (perkusja). Początkowo zespół nazywał się „3,50 po Obniżce”. Jeszcze w 1980 roku wygrał przegląd zespołów młodzieżowych organizowany w klubie „Słowianin”. Zespół przemianowany został na „After Blues” metal meat tenderiser. Próby początkowo odbywały się w piwnicy domu na Żelechowie, gdzie mieszkał jeden z członków grupy.

Następnie próby zespołu przeniosły się do klubu studenckiego „Pinokio”, a w 1985 do „Transu”. Obecny dwuosobowy skład (Leszek Piłat i Waldemar Baranowski) ustalił się w 1985. Brak perkusisty skłonił Leszka Piłata do skonstruowania „kombajnu perkusyjnego” złożonego z bębnów, talerzy oraz systemu przekładni i sznurków, przy pomocy którego obaj gitarzyści mogli jednocześnie grać nogami na perkusji. To niespotykane rozwiązanie przyczyniło się do zauważenia duetu na „Rawie Blues” w 1985 i przyznania przez jury festiwalu pierwszej nagrody.

W tym samym roku podczas festiwalu „Blues Top” w Sopocie zwrócił na nich uwagę „ojciec polskiego bluesa” Tadeusz Nalepa. After Blues zdobył pierwszą nagrodę, którą było nagranie płyty. Zespół wszedł do studia „PolJazzu”, a Tadeusz Nalepa został producentem albumu. Na płycie After Blues pojawiły się trzy kompozycje Nalepy. Początkowo album był niedoceniany, zarzucano mu wtórność i brak indywidualnego stylu. W następnych latach zespół brał udział w różnych przeglądach i festiwalach, występował m cell phone bag.in. w Czechosłowacji, Danii, Szwecji, Rosji, Holandii i Niemczech.

W roku 1991 doszło do kolejnego spotkania z Nalepą mesh football jersey, które tym razem dało początek trwającej ponad rok współpracy. After Blues stał się zespołem akompaniującym Nalepie. Oficjalną dokumentacją tego okresu była kaseta Tadeusz Nalepa promotion After Blues wydana przez SONiDD, studio działające przy Akademickim Radiu Pomorze.

Po kilku latach grania w duecie lub z udziałem gości (m.in. Wojciech Waglewski, Ireneusz Dudek, Jan „Kyks” Skrzek) nastąpił nowy rozdział w historii grupy. W roku 1994 rozpoczęła się stała współpraca z Mirą Kubasińską, byłą wokalistką zespołów Blackout i Breakout. Kubasińska opracowała wspólnie z zespołem nowe wersje swoich starych utworów z czasów Breakoutu i wspólnie wystąpili w studiu koncertowym PR Szczecin. Później zaczęli grać także nowe kompozycje. Wspólne nagranie Kubasińskiej i After Blues pt. Zobacz jak pięknie znalazło się w październiku 2006 na 5. miejscu na Liście Przebojów Trójki.

Z inicjatywy zespołu After Blues powstał w 1992 festiwal „Bluesada”.

Anna Gréki

Colette Anna Grégoire (known as Anna Gréki; 14 March 1931 – 6 January 1966) was an Algerian poet of French origin. She married an Algerian glass bottle distributors, considered herself Algerian, and was involved in the struggle for Algeria’s independence from France. Her work shows her love of the Aurès Mountains where she grew up, and her strong political beliefs.

Colette Anna Grégoire was born on 14 March 1931 in Batna, Algeria. She grew up in Menaâ, a small town in the Aurès Mountains, in a Chaoui Berber community. She was from a third-generation French family in Algeria, and was the only child of a family of progressive teachers who were very integrated into the Muslim culture. Her father taught elementary school. She became very conscious of the discrimination and injustice of the colonial system. As an adolescent she was extremely poor, but was helped by the community.

Colette Grégoire attended university in Paris, but returned to Algeria before graduating to assist in the struggle for independence metal meat tenderiser. She joined the Parti Communiste Algérien (PCA). In 1955 she was a communist at a time when the communist party was banned. She always also fought for equal rights for women. Grégoire was arrested in April 1957 and imprisoned in Algiers at the Barberousse prison. Women here were beaten, abused and tortured with water and electricity. She was sent to an internment camp, and in 1958 was deported, probably because of her French origins.

Colette Grégoire married in 1960. Her husband was an Algerian named Melki. Her pen-name Anna Gréki is formed from their two last names. After independence in 1962 Colette Grégoire returned to Algeria. In 1963 she was one of the few Europeans to point out the discrimination in the law of 1963 which said that both parents should be from a paternal line born in Algeria and should be Muslim. In 1965 she obtained her BA in French Literature and became a high school teacher in Algiers. She taught in the Lycée Abdelkader. Colette Grégoire died on 6 January 1966 during childbirth, at the age of 34.

Anna Gréki’s poetry reflects her love of her native land, the Aurès, and her political beliefs. She wrote of her native country,

Mon enfance et les délices, naquirent là à Menaa 5s waterproof case, commune mixte Arris, et mes passions après vingt ans, sont le fruit de leurs prédilections.. water bottle belt for running. Tout ce qui me touche en ce monde jusqu’à l’âme, sort d’un massif peint en rose et blanc sur les cartes. (My childhood and delights were born there at Menaa, a mixed Arris commune, and after twenty years my passions are the fruit… Everything that touches me to the soul in this world comes from a massif shown in pink and white on the maps.)

Anna Gréki’s poetry was among the best to be produced during the Algerian war of independence. She praised the women who had the courage to join the struggle for freedom, and was optimistic about the future. She did not stress the trouble she experienced in prison, but tried to raise the morale of other women. She wrote,

Beyond the walls closed like clenched fists
Through the bars encircling the sun
Our thoughts are vertical …

And again,

I press you against my breast my sister
Builder of liberty and tenderness
And I say to you await tomorrow
For we know
The future is soon
The future is for tomorrow.

Anna Gréki published one volume of poetry during her lifetime, Algérie capitale Alger, published in 1963 in Tunisia. The preface to this work was written by Mostefa Lacheraf. Other works, published posthumously, are: