Tag Archives: running water bottle belt reviews

Susanne Schäfer (Schauspielerin)

Susanne Schäfer (* 7. März 1963 in Frankfurt am Main) ist eine deutsche Schauspielerin.

Ihre Schauspielausbildung absolvierte Schäfer an der Otto-Falckenberg-Schule in München running water bottle belt reviews. Anschließend studierte sie ein Musicaltrimester am Studio des Theaters an der Wien. Ihre Stimmlage ist der Sopran.

Ihre Theaterkarriere begann 1984 am Residenztheater München. Es folgten mehrere Jahre am deutschen Schauspielhaus Hamburg. Sie spielte unter namhaften Regisseuren wie Peter Zadek und Matthias Langhoff. Von 2002 bis 2006 stand Susanne Schäfer unter der Regie von Christian Stückl als des Schuldknechts Weib im Jedermann auf der Bühne der Salzburger Festspiele. 1988 stand sie erstmals vor der Kamera, für den Kinofilm Brennende Betten von Pia Frankenberg.

Für das Fernsehen arbeitete sie wiederholt mit Heinrich Breloer zusammen soccer slogans for t shirts, so in Wehner – die unerzählte Geschichte (1993), im Doku–Drama Todesspiel (1997), im Dreiteiler Die Manns – Ein Jahrhundertroman (2001) sowie in Speer und Er (2005). Susanne Schäfer wurde 1991 von der Körber-Stiftung Hamburg „für ihre besonderen künstlerischen Leistungen“ mit dem Boy-Gobert-Preis ausgezeichnet.

Schäfer lebt mit ihrer Familie in Frankfurt am Main. Ihre Schwester ist die Sopranistin Christine Schäfer.

Euchambersia

Euchambersia mirabilisBroom, 1931

Euchambersia is een “zoogdierreptiel” (orde Therapsida) van de onderorde Therocephalia die gedurende het Laat-Perm in het huidige Zuid-Afrika leefde. Er is één soort, Euchambersia mirabilis. Het opvallendste kenmerk van Euchambersia was het feit dat dit dier een giftige beet gebruikte om zijn prooi te doden.

Euchambersia leefde tijdens het Laat-Perm met fossiele vondsten in de Cistecephalus Assemblage Zone van de Beaufortgroep cheap football jerseys online, onderdeel van de Zuid-Afrikaaanse Karoosupergroep. De soort behoort tot de familie Akidnognathidae (ook wel Euchambersiidae).

De schedel van Euchambersia heeft twee opvallende kenmerken: groeves aan de buitenzijde van de hoektanden en een grote holte aan de buitenzijde van de bovenkaak met een opening achter de hoektanden. Bij de beschrijving van Euchambersia in 1930 suggereerde Broom dat zich in de kaakholte een grote klier bevond. In 1933 correleerde Nopcsa beide anatomische bijzonderheden omdat de groeves in verbinding staan met de holtes. Hij kwam tot de conclusie dat Euchambersia een giftige beet had, waarbij het gif vanuit de gifklier via de groeves toegediend werd aan de prooi running water bottle belt reviews. Deze theorie is logischer dan alle andere suggesties en geaccepteerd. Euchambersia had verder lange hoektanden en krachtige kaken childs football socks. Prooidieren waren waarschijnlijk dicynodonten en pareiasauriërs.

Go-Shirakawa

Emperor Go-Shirakawa (後白河天皇, Go-Shirakawa-tennō how to tenderize a roast before cooking, 18 oktober 1127 – 26 april 1192) was de 77e keizer van Japan, volgens de traditionele opvolgvolgorde. Hij regeerde van 1155 tot 1158.

Go-Shirakawa was vernoemd naar de voormalige keizer Shirakawa. Het voorvoegsel go- (後), kan worden vertaald als “later” of “tweede”, waardoor zijn naam vrij vertaald “Shirakawa de tweede” betekent. Zijn persoonlijke naam (imina) was Masahito-shinnō (雅仁親王).

Go-Shirakawa was de vierde zoon van keizer Toba. Zijn moeder was Shōko (璋子), de dochter van Fujiwara Kinzane (藤原公実). Go-Shirakawa had in zijn leven vijf keizerinnen en hofdames, met wie hij zeven kinderen kreeg. Twee van deze kinderen werden later ook keizer: Nijo en Takakura

In 1155 stierf Go-Shirakawa’s broer running water bottle belt reviews, keizer Konoe, op 16-jarige leeftijd. Hij had geen erfgenamen waardoor, na wat onenigheid aan het hof, Go-Shirakawa tot keizer werd gekozen. Hij werd hierin gesteund door zijn vader en door Fujiwara no Tadamichi, daar zij beiden tegenstanders waren van de voormalige keizer Sutoku en niet wilden dat één van zijn kinderen de troon zou erven.

Go-Shirakawa had eerst maar weinig macht daar zijn vader, Toba, bleef doorregeren als Insei-keizer. In 1156 stierf Toba en nam Go-Shirakawa’s machtspositie toe. De dood van Toba ontketende echter wel de Hogen-opstand. Bij het neerslaan van deze opstand kreeg Go-Shirakawa steun van de samoeraiklasse, waaronder Minamoto no Yoshitomo en Taira no Kiyomori. Zij waren grotendeels verantwoordelijk voor de overwinning van Go-Shirakawa, die nadien alleenheerser werd over Japan. Na de opstand ondernam Go-Shirakawa stappen om de macht van de Fujiwara-clan verder te breken, en de macht van de samoeraiklasse te vergroten. Deze stappen maakten de weg vrij voor Minamoto no Yoritomo om uiteindelijk het Kamakura-shogunaat op te richten.

In 1158 trad Go-Shirakawa af ten gunste van zijn zoon, Nijō, maar net als zijn vader bleef hij nadien doorregeren als Insei-keizer. Hij behield zo de macht tijdens de regeerperiodes van achtereenvolgens Nijo, Rokujo, Takakura best meat tenderizer tool, Antoku, en Go-Toba tot aan zijn dood in 1192. In 1169 werd Go-Shirakawa ondanks zijn positie als Insei-keizer ook boeddhistisch priester onder de naam Gyōshin.

Na Go-Shirakawa’s aftreden, nam de Taira-clan de macht aan het keizerlijk hof langzaam over. Taira no Kiyomori, die tot dusver een bondgenoot was van Go-Shirakawa authentic football jerseys, keerde zich nu tegen hem. Hij maakte in 1178 prins Tokihito tot kroonprins. Go-Shirakawa zag zijn machtspositie in gevaar komen, en greep in door een bericht te sturen naar de Minamoto-clan dat de Taira vijanden waren van het hof, en verdreven moesten worden. Meerdere opstanden van verschillende samoeraiclans waren het gevolg. In 1183 versloeg Minamoto no Yoshinaka de Taira. In 1185 werd de Taira-clan geheel vernietigd door Minamoto no Yoshitsune. Go-Shirakawa kon hierdoor verder blijven regeren.

In 1192 stierf Go-Shirakawa op 66-jarige leeftijd.